Kersttoespraak 2013 opnieuw eenvoudig te vinden

UPDATE 14 januari 2014: De NPO (Nederlandse Publieke Omroep) maakte 14 januari bekend dat er maatregelen zijn genomen om uitlekken in het vervolg te voorkomen.

Intern onderzoek bij de omroeporganisatie heeft uitgewezen dat de toespraak voortijdig op straat lag omdat de ondertitels klaarstonden voor Uitzending Gemist.
De ondertitels voor de tv-uitzending zelf stonden in een gesloten omgeving, gaf een NPO-woordvoerster dinsdag aan.
In de toekomst gaat de NPO de ondertitels voor Uitzending Gemist pas klaarzetten nadat het programma is uitgezonden. Volgens de NPO is het lek daarmee gedicht.

Opnieuw kersttoespraak gelekt

Vanmorgen (woensdag 25 december 2013 om 11:45 uur) ontdekte ik opnieuw dat de kersttoespraak te lezen was op een onbeveiligde link. De reden dat ik dit openbaar heb gemaakt is dat ik aan wil geven dat dit nog steeds niet goed is beveiligd. Ik vind het erg pijnlijk voor Koning Willem-Alexander die voor het eerst zijn kersttoespraak heeft gehouden.

Hoe vond ik opnieuw de kersttoespraak?

Bij iedere uitzending die op npo.nl te zien is wordt een tekstversie gelinkt die bedoeld is voor doven en slechthorenden. In deze link staat een kenmerk dat verwijst naar de desbetreffende uitzending. Aangezien de pagina waar de kersttoespraak van de koning inmiddels op te zien is al 2 weken live stond op http://www.npo.nl/kersttoespraak-koning-willem-alexander/25-12-2013/13act1225Kerst2, bleek het eenvoudig wisselen van het kenmerk dus voldoende om de tekst van de kersttoespraak te vinden op: http://e.omroep.nl/tt888/13act1225Kerst2

Op 11 december 2013 plaatste ik al een tweet dat de pagina waar de kersttoespraak op te zien is al klaarstond:

 

Rijksvoorlichtingsdienst: “onvoorstelbaar stom”

De RVD (Rijksvoorlichtingsdienst) vindt het “onvoorstelbaar stom” dat ik de kersttoespraak van koning Willem-Alexander opnieuw voortijdig heb kunnen vinden. De NOS had volgens de RVD tegen de afspraken in de tekst toch klaargezet op een server. Directeur-generaal Henk Brons van de RVD: “Dit had nooit mogen gebeuren, zeker niet na het uitlekken van de video van de koningin vorig jaar”. Volgens hem was met de NOS afgesproken dat niets zou worden klaargezet op een server. “De vertrouwelijkheid moest 100 procent zijn.” De RVD zal met de NOS om de tafel gaan om dit te bespreken.

NOS: “systeem gehackt”

De NOS geeft in een verklaring aan dat de omroep het voorval betreurt: “De NOS betreurt het buitengewoon dat de tekst van de kersttoespraak is uitgelekt. De tekst is in de loop van de ochtend naar de NPO, Nederlandse Publieke Omroep, gestuurd om te kunnen zorgen voor een ondertiteling voor pagina 888 ten behoeve van doven en slechthorenden. Zoals het er nu naar uitziet is de tekst uit dat systeem gehackt. Nogmaals we betreuren dit heel erg en zullen verder uitzoeken hoe dit heeft kunnen gebeuren.” In een tweet liet algemeen directeur Jan de Jong weten excuses te hebben aangeboden aan de RVD:

Later op de middag toen Alexander Klöpping een verontwaardigde tweet stuurde over het feit dat de NOS dit hacken noemde reageerde Jan de Jong opnieuw:

 

Extra maatregelen hebben niet gewerkt

Begin van dit jaar is door Johan de Leeuw (ABD Topconsult) en Kees Lebon (ABD Interim) een onderzoeksrapport gepubliceerd hoe het vorig jaar mis is gegaan en hoe het voorkomen kon worden. De maatregelen zijn niet afdoende geweest om het opnieuw te voorkomen.

De NPO wil niet op de kwestie reageren, zo schrijft NOS.nl.

Tekst Kersttoespraak

Hieronder de tekst van de kersttoespraak die koning Willem-Alexander heeft gehouden:

In de gejaagdheid van het dagelijks leven, vaak gericht op het hier en nu, is Kerstmis een rustpunt; een moment voor bezinning op ons bestaan en op onze relatie met anderen, dichtbij en verder weg.

Juist met Kerst, toch het feest van het licht, worden we herinnerd aan persoonlijk verlies en verdriet. Wie een dierbare heeft verloren, voelt in deze dagen de pijn extra scherp.

Het besef opgenomen te zijn in een groter verband van familie en vrienden, kan troost en kracht geven. Hun steun, vaak in stilte en op de achtergrond, stemt tot dankbaarheid.

Zo ook stonden Prinses Margriet en Mr. Pieter van Vollenhoven mijn moeder gedurende drieëndertig jaar bij. Mijn oom en tante hebben zich naast hun eigen werkzaamheden met verve ingezet ten dienste van haar Koningschap, in lichte en donkere perioden. Zij verdienen een bijzonder woord van dank.

In het jaar dat achter ons ligt, is een sterk beroep gedaan op de veerkracht en het doorzettingsvermogen van grote groepen Nederlanders. Veel mensen maken zich zorgen over hun werk en hun inkomen. Zij voelen zich afhankelijk van maatschappelijke krachten waarop zij geen greep hebben.

Wie zijn baan of bedrijf verliest, geen baan kan vinden of niet meer kan werken, raakt meer kwijt dan alleen financiële zekerheid. Ons werk maakt ook deel uit van wie we zijn. Het bepaalt mede het beeld dat mensen van zichzelf en van hun plaats in de samenleving en de wereld hebben. Werk hebben heeft invloed op de sociale contacten en het gevoel te worden gewaardeerd. De behoefte aan erkenning en begrip verbindt ons mensen, niet alleen met Kerst, maar het hele jaar door.

Wezenlijk in ons leven zijn onze relaties met anderen, in de eerste plaats de mensen dichtbij: de leden van het gezin, de familie, vrienden en collega’s op het werk. “Mensen zijn mensen door andere mensen”, luidt een Afrikaans spreekwoord. Vanuit die beleving zoeken velen met Kerst het gezelschap van degenen die hun lief zijn. Maar die mogelijkheid is er niet voor iedereen.

Honderdduizenden Nederlanders zijn vandaagnietthuis om het feest mee te vieren. Zij dienen de publieke zaak, in ziekenhuizen en instellingen, bij nutsbedrijven, in vervoer en transport, bij de politie, of verder weg, op zee of in verre landen, werkend aan vrede en veiligheid. Zij allen verdienen onze steun.

Honderdduizenden Nederlanders brengen Kerstmis alleen door. Dat kan heel goed een positieve, eigen keuze zijn. ‘Alleen’ is immers niet hetzelfde als ‘eenzaam’. Voor velen is de afzondering echternietvrijwillig. Hetzij omdat ze geen directe verwanten meer hebben. Hetzij omdat contacten zijn weggevallen. Zij zijn op zichzelf teruggeworpen en wachten vaak op een uitgestoken hand of een luisterend oor.

Hoezeer mensen ook in een isolement kunnen leven, diep van binnen blijft de hoop op waardering en contact levend. Die hoop dooft nooit.

Kerstmis is het feest van de verwachting van ‘vrede op aarde, in de mensen een welbehagen’.
Het zingen van die regels als uiting van een persoonlijk geloof, kan tegelijkertijd een gevoel van ongemak geven.
De wereld is zo groot.
De problemen zijn zo wijdvertakt.
Belangen zijn zo tegengesteld. En het leed dat mensen treft is vaak huiveringwekkend. Natuurgeweld slaat gemeenschappen uiteen. We zien beelden van mensen in geïmproviseerde opvangkampen, op de vlucht voor honger en terreur. We horen woorden van haat die van generatie op generatie worden doorgegeven, waardoor verzoenende geluiden van goedwillenden geen kans lijken te krijgen.
Het grote geheel lijkt zich aan onze invloed te onttrekken.
Dat kan een gevoel van machteloosheid oproepen.

En toch…
En toch is ‘Vrede op aarde’ meer dan een onbereikbaar ideaal. Meer dan een ster aan de hemel.

Vrede op aarde begint heel dichtbij. Thuis. In de straat. In de buurt. Op de club. In eigen dorp of stad.

Ieder kan – op zijn of haar eigen manier – aan die vrede bijdragen door verbindingen te zoeken. Dat vraagt soms een beetje moed en zelfoverwinning. Soms moet weerstand worden overwonnen. Maar het overwinnen van weerstanden geeft meer voldoening dan willoos en doelloos meedrijven met de stroom.

Het afgelopen jaar, maar ook in de jaren daarvoor, hebben mijn vrouw en ik het voorrecht gehad veel mensen te ontmoeten die daadwerkelijk de verbinding zoeken met anderen. Mantelzorgers en vrijwilligers. Gastouders die hun huis openstellen voor kinderen die in de knel zitten. Buddy’s die zich bekommeren om mensen met een ernstige ziekte. Innovatieve ondernemers die een sterke maatschappelijke verantwoordelijkheid voelen en daarnaar handelen. Buurtbewoners die niet afwachten, maar samen naar oplossingen zoeken bij het verbeteren van hun woonomgeving. En ook: artsen, hulpverleners, ontwikkelingswerkers en militairen die ver van huis, onder de zwaarste omstandigheden, concreet trachten het leed van anderen enigszins te verzachten.

Zij allen zoeken de verbinding, vanuit hun persoonlijke overtuiging dat een betere toekomst mogelijk is.

Daarin ligt voor veel mensen de inspiratie van het Kerstverhaal, dat van generatie op generatie wordt doorverteld. Met het Kind in de kribbe herleeft de hoop op een nieuw begin. De tijding van Kerstmis is een boodschap van hoop en van licht in de donkerste dagen: het leven doet ertoe; wij samen doen ertoe. Onafhankelijk van geloof of levensovertuiging voelen mensen zich door die boodschap aangesproken.

Door verbindingen aan te gaan kunnen mensen samen een kracht ontwikkelen die bergen kan verzetten. Iets van die gezamenlijke kracht werd voelbaar op 30 april van dit jaar. Voor velen, en ook voor mij, was dat een onvergetelijke ervaring. In die geest mogen we het jaar dat voor ons ligt met vertrouwen tegemoet zien. Er is veel en mooi werk te doen.

Ik wens u allen – waar u zich ook bevindt en hoe uw persoonlijke omstandigheden ook zijn – een gezegend Kerstfeest.



Deel dit bericht




Over dit project



Deel dit bericht