Inferno Schilthorn halve marathon gelopen!

Anne Jan Roeleveld - Inferno Schilthorn

Vandaag was het dan zover, de Inferno Schilthorn halve marathon met 2.175 meter stijging. Na een slechte nacht, waarschijnlijk toch wat wedstrijdspanning haha, gingen we op weg naar Lauterbrunnen. Daar afgezet bij Camping Jungfrau door mijn ouders die doorgingen naar Stechelberg om de baan naar de Schilthorn te pakken via Mürren zodat ze me bij de finish konden ontvangen.

Het was al redelijk druk toen ik rond 9.00 uur de camping op kwam lopen. M’n startnummer + chip opgehaald en bevestigd en nog even wat gegeten en gedronken voordat de race om 10:15 uur begon. Bij de start kwam ik nog wat Nederlanders tegen, altijd leuk.

Poseren bij de start van de Inferno Schilthorn halve marathon

Start wedstrijd

De eerste kilometer ging vrij rustig en redelijk vlak door Lauterbrunnen. Daarna meteen flink stijgen richting Mürren. De eerste kilometers stijgen gingen prima. Af en toe de mogelijkheid om te hardlopen maar de meeste stukken gelopen. Kost toch meer energie bij steile stukken om te hardlopen.

Oeps!

Bij kilometer 4 ineens een flinke pijn in mijn rechtervoet. Even dacht ik, dat gaat hem niet worden zo. De pijn ging echter snel weg en kon ik verder. Na ruim 1,5 uur kwam ik in Mürren aan. Op dat moment had ik er zo’n 800 hoogtemeters opzitten, nog niet eens op de helft qua hoogte (wel qua afstand).

Enorm steil

Vanaf Mürren geen asfalt of gravel meer maar over op bergweg. En dat was meteen te merken, veel steile stukken in geröll. Gelukkig waren er veel posten waar je van alles en nog wat kon eten en drinken om even bij te tanken (thee, water, bouillon, isostar, gelletjes, chocola, kaas, worst, bananen etc.).

Nevel en koud

Helaas was het geen mooi weer. Wel droog. Boven hadden ze temperaturen voorspeld van rond het vriespunt. Daarnaast vanaf 1.900 meter dichte nevel en wolken. Dat klopte precies. Bij kilometer 14 kon je hooguit 20 meter voor je kijken. Door de vele bordjes, vlaggetjes en pijlen op stenen was het toch vrij makkelijk om de weg te volgen.

Kramp

Rond kilometer 16 werd het vlakker en ging het zelfs een stuk naar beneden toe. Doordat ik continu aan het stijgen was waren m’n spieren daar niet aan gewend. Plots een enorme kramp in mijn linkerkuit, daarna rechts. Meteen flink gestrekt waarna m’n kuit weer wat meer ontspannen werd. Gelukkig ging het daarna weer.

Finish Inferno Schilthorn

Finish

De laatste kilometers waren loodzwaar vanwege het flinke stijgen, ongeveer 400 meter. Blijkbaar hadden veel andere lopers er ook een zware dobber aan, op het laatst haalde ik nog zo’n 10 lopers in. Uiteindelijk boven op de Schilthorn (2.970 meter) aangekomen in een tijd van 3 uur en 43 minuten, 278e van de in totaal 478 deelnemers van de halve marathon.

Nagenieten

Het was een megazware wedstrijd, eentje om niet te vergeten. Wel wat spierpijn maar dat gaat vanzelf over. M’n peesplaat laat ook flink merken dat die het een minder goed idee vond, komende dagen dus goed uitrusten en nagenieten van de wedstrijd, de foto’s, de verhalen. Misschien wel tot volgend jaar! :-)

Hoogteprofiel van de loop

hoogteprofiel



Deel dit bericht





Feliciteer me via Facebook:


Over dit project



Deel dit bericht